Κύτταρο – κύτταρο καταστρέφει τον εγκέφαλο το Αλτσχάιμερ.

Η νόσος Αλτσχάιμερ, εξαπλώνεται από κύτταρο σε κύτταρο του εγκεφάλου σαν μόλυνση από ιό, όπως δείχνουν δυο νέες επιστημονικές έρευνες, οι οποίες επιβεβαίωσαν ότι η εξάπλωση οφείλεται σε μια ελαττωματική πρωτεΐνη.

Οι δυο έρευνες που βασίστηκαν σε μελέτες σε ποντίκια δίνουν πλέον οριστική απάντηση και ξεδιαλύνουν τον ακριβή τρόπο που το Αλτσχάιμερ εξαπλώνεται στον εγκέφαλο. Ο μηχανισμός της εξάπλωσης, επίσης, είναι πολύ πιθανόν να είναι ο ίδιος με άλλες νευροεκφυλιστικές παθήσεις όπως το Πάρκινσον.

Οι επιστήμονες είναι πλέον λίγο περισσότερο αισιόδοξοι. Αφού ανακάλυψαν τον τρόπο που εξαπλώνεται η νόσος, μπορούν πια να αναζητήσουν πιο αποτελεσματικές φαρμακευτικές θεραπείες, που θα επιβραδύνουν, ή και θα μπλοκάρουν την εξάπλωση της.
Οι 2 έρευνες είναι ξεχωριστές μεταξύ τους και έγιναν από διαφορετικά Πανεπιστήμια. Η μια από το πανεπιστήμιο του Κολούμπια (δημοσιεύτηκε στο ιατρικό περιοδικό PloS ONE) και η άλλη από το πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ (δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Neuron).

Οι επιστήμονες γνώριζαν ήδη ότι η νόσος αρχίζει να επεκτείνεται όταν τα κύτταρα είναι γεμάτα με την πρωτεΐνη “Ταυ”. Ξεκινάει από την περιοχή του εγκεφάλου όπου γίνεται η επεξεργασία και η αποθήκευση της μνήμης. Από εκεί σιγά σιγά καταστρέφοντας το ένα κύτταρο μετά το άλλο εξαπλώνεται σε άλλες περιοχές του εγκεφάλου που έχουν να κάνουν με τη νόηση. Για περισσότερα από 25 χρόνια οι επιστήμονες δεν ήταν σίγουροι για τον τρόπο εξάπλωσης. Ξεπηδούσε ταυτόχρονα, σε διάφορες περιοχές του εγκέφαλου ή σταδιακά και σε μεμονωμένα σημεία. Τελικά η απάντηση βρέθηκε.

Οι επιστήμονες πλέον στρέφουν τις προσπάθειες τους για την εξάπλωση της νόσου στο να παρεμποδιστεί έγκαιρα, η από κύτταρο σε κύτταρο μετάδοση. Προσανατολίζονται στο να μπλοκάρουν την πρωτεΐνη “Ταυ”, που αλλιώς την αποκαλούν και ο “εκτελεστής”. Αυτό τονίζουν θα πρέπει να γίνει σε πρώιμο στάδιο, δίχως να έχουν μολυνθεί και καταστραφεί πολλά κύτταρα. Μέχρι στιγμής τα φάρμακα που κυκλοφορούν για τη νόσο Αλτσχάιμερ στοχεύουν μια άλλη πρωτεΐνη το Β αμυλοειδές. Τώρα θα χτυπούν ταυτόχρονα και την πρωτεΐνη του.

Πηγή : iatropedia.gr

‘Ερευνα: Η αρτηριακή πίεση θα πρέπει να μετριέται και στα δυο χέρια.

Η μέτρηση της αρτηριακής πίεσης και στα δυο χέρια θα πρέπει να γίνει ρουτίνα, επειδή η διαφορά μεταξύ των δυο χεριών μπορεί να υποδεικνύει πρόβλημα υγείας, αναφέρει νέα επισκόπηση.

Η έρευνα, που δημοσιεύεται στο περιοδικό ‘The Lancet’, ανακάλυψε ότι μεγάλη διαφορά μπορεί να σημαίνει αυξημένο κίνδυνο αγγειακής νόσου και θανάτου.

Αν και υπάρχουσες οδηγίες ισχυρίζονται ότι η αρτηριακή πίεση θα πρέπει να μετριέται στα δυο χέρια, συχνά δεν γίνεται αυτό.

Το χέρι με την υψηλότερη πίεση μπορεί να ποικίλλει ανάμεσα στους ανθρώπους, αλλά μετρά η διαφορά μεταξύ των χεριών, υποδεικνύει η έρευνα.

Ο Dr Christopher Clark, από το πανεπιστήμιο του Exeter, επισκόπησε 28 έρευνες που αφορούσαν το συγκεκριμένο πεδίο.

Οι περισσότεροι άνθρωποι στην έρευνα είχαν αυξημένο κίνδυνο υπέρτασης και περίπου το ένα τρίτο είχε φυσιολογικό επίπεδο κινδύνου.

Η έρευνα κατέληξε ότι μια διαφορά στη συστολική αρτηριακή πίεση, 10 mm Hg, μεταξύ των χεριών θα μπορούσε να εντοπίσει ασθενείς σε υψηλό κίνδυνο ασυμπτωματικής περιφερικής αγγειακής νόσου.

Μια διαφορά 15mg Hg θα υποδείκνυε επίσης αυξημένο κίνδυνο για αγγειακή εγκεφαλική νόσο, 70% για καρδιαγγειακή θνησιμότητα και 60% για αυξημένο κίνδυνο από όλα τα αίτια, δήλωσαν οι ερευνητές.

Ο έγκαιρος εντοπισμός της νόσου είναι σημαντικός επειδή οι συγκεκριμένοι ασθενείς θα μπορούσαν να ωφεληθούν από τη διακοπή του καπνίσματος, τη μείωση της αρτηριακής πίεσης ή τη χορήγηση θεραπείας με στατίνες.

Ο Dr Clark δήλωσε ότι τα ευρήματα στηρίζουν την ανάγκη ώστε να γίνουν κανόνας οι εξετάσεις αρτηριακής πίεσης και στα δυο χέρια.

Στο περιοδικό ‘The Lancet’, ο Καθηγητής Richard J McManus, του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης και ο Καθηγητής Jonathan Mant, από το πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ, σημειώνουν ότι η επισκόπηση στηρίζει τις υπάρχουσες οδηγίες. Προσθέτουν ότι χρειάζονται περαιτέρω έρευνες για να αποσαφηνισθεί αν ουσιαστικές διαφορές μεταξύ των χεριών θα πρέπει να προκαλέσουν επιθετική ρύθμιση των παραγόντων κινδύνου για καρδιαγγειακά. Η αξιολόγηση της διαφοράς θα πρέπει να γίνει μέρος της ρουτίνας, αναφέρει.

Η Natasha Stewart, του British Heart Foundation, δήλωσε ότι η μέτρηση της αρτηριακής πίεσης στα δυο χέρια για την αξιολόγηση αγγειακής νόσου είναι θεωρητικά γρήγορη και απλή.

Ωστόσο είναι πολύ νωρίς να πει κάποιος αν αυτή η ιδέα θα πρέπει να γίνει μέρος της φροντίδας ως ρουτίνα και χρειάζονται νέες έρευνες για να επιβεβαιώσουν τα ευρήματα.

Πηγές: The Lancet, www.iatronet.gr

Δημιούρησαν εγκεφαλικούς νευρώνες από κύτταρα δέρματος.

Νέα Υόρκη - Αμερικανοί επιστήμονες κατάφεραν να «μεταμορφώσουν» κύτταρα του δέρματος απευθείας σε νευρικά εγκεφαλικά κύτταρα, χωρίς να χρειαστεί να μεσολαβήσει, όπως γινόταν έως τώρα, το ενδιάμεσο στάδιο των βλαστικών κυττάρων.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Δρ Μάριους Βέρνιγκ της Iατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Στάνφορντ στην Καλιφόρνια, που δημοσίευσαν τη μελέτη στο επιστημονικό έντυπο Proceedings of the National Academy of Sciences (PNAS) , κατέληξαν στο παραπάνω επίτευγμα, πειραματιζόμενοι με τρωκτικά. Απαιτούνται λοιπόν εκτεταμένες δοκιμές, ώστε η τεχνική να εφαρμοστεί σε ανθρώπινα κύτταρα.

Η ίδια ερευνητική ομάδα είχε και στο πρόσφατο παρελθόν μετατρέψει δερματικά κύτταρα σε εγκεφαλικούς νευρώνες, αλλά αυτή τη φορά έκαναν ένα βήμα παρακάτω πετυχαίνοντας το ίδιο αποτέλεσμα, αλλά με πρόδρομα νευρωνικά κύτταρα, τα οποία μπορούν στη συνέχεια να μετεξελιχθούν σε τρεις τύπους κυττάρων του εγκεφάλου: νευρώνες, αστροκύτταρα και ολιγοδενδροκύτταρα (τα τελευταία παράγουν μυελίνη, ουσία που ‘μονώνει' τα νεύρα και τους επιτρέπει να μεταδίδουν τα ηλεκτρικά σήματα).

Πέρα από την αυξημένη προσαρμοστικότητα, το πρόσθετο πλεονέκτημα είναι ότι αυτά τα πρόδρομα εγκεφαλικά κύτταρα, από τη στιγμή που δημιουργούνται, είναι δυνατό να καλλιεργηθούν εργαστηριακά σε πολύ μεγάλους αριθμούς, πράγμα σημαντικό για την αξιοποίησή τους σε θεραπευτικές χρήσεις.

Τα δερματικά και τα εγκεφαλικά κύτταρα περιέχουν τις ίδιες γενετικές πληροφορίες, όμως ο γενετικός κώδικάς τους «μεταφράζεται» με διαφορετικό τρόπο, που ελέγχεται από τους «παράγοντες μεταγραφής».

Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν ως «όχημα» ένα ιό για να «μολύνουν» τα δερματικά κύτταρα με τρεις μεταγραφικούς παράγοντες, οι οποίοι υπάρχουν σε υψηλά επίπεδα στα πρόδρομα νευρωνικά κύτταρα. Μετά από τρεις εβδομάδες, περίπου ένα στα δέκα κύτταρα δέρματος είχε μεταμορφωθεί σε πρόδρομο νευρωνικό κύτταρο.

Τα πειράματα έδειξαν ότι τα νέα κύτταρα ενσωματώθηκαν χωρίς πρόβλημα στον εγκέφαλο των πειραματόζωων και παρήγαγαν κανονικά μια πρωτεΐνη που είναι σημαντική για την μετάδοση των ηλεκτρικών σημάτων μέσω των νευρώνων. Η έλλειψη αυτής της πρωτεΐνης δημιουργεί νευρολογικές νόσους στους ανθρώπους.

Η νέα άμεση μέθοδος κυτταρικής μετατροπής δημιουργεί νέες ελπίδες ότι μελλοντικά δεν θα χρειάζεται καν η μετατροπή διαφόρων απλών κυττάρων σε βλαστικά-πολυδύναμα, ενώ παράλληλα παρακάμπτει τον ηθικό σκόπελο της χρησιμοποίησης βλαστικών κυττάρων από έμβρυα.

Πηγές: www.pathfinder.gr

Καρδιά: Όλοι κινδυνεύουμε να εκδηλώσουμε προβλήματα;

Νέα Υόρκη - Οι παράγοντες κινδύνου για την υγεία της καρδιάς, ίσως τελικά να είναι αρκετά μεγαλύτεροι απ' ότι πίστευαν οι επιστήμονες μέχρι σήμερα, σύμφωνα με νέα στοιχεία που δημοσιεύονται στο επιστημονικό έντυπο New England Journal of Medicine.

Ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή Τζάρετ Μπέρι του Νοτιοδυτικού Ιατρικού Κέντρου του Πανεπιστημίου του Τέξας , κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι ενώ ο καρδιολογικός κίνδυνος ενός ατόμου μπορεί να είναι χαμηλός για τα επόμενα πέντε ή δέκα χρόνια, ο αντίστοιχος κίνδυνος σε βάθος χρόνου, δηλαδή κατά τη διάρκεια της ζωής του, μπορεί να είναι πολύ υψηλός. Η διαπίστωση αυτή θα μπορούσε να έχει συνέπειες τόσο για την κλινική πρακτική, όσο και την πολιτική δημόσιας υγείας.

Η σημερινή προσέγγιση των γιατρών, όσον αφορά την πρόληψη των καρδιολογικών προβλημάτων, εστιάζει κυρίως στους βραχυπρόθεσμους κινδύνους, πράγμα που όμως μπορεί να δώσει μια ψευδή και παραπλανητική αίσθηση ασφάλειας, ιδίως σε ανθρώπους μετά τα 40 ή τα 50, όπως ανέφεραν οι ερευνητές.

«Αν θέλουμε να μειώσουμε τις καρδιαγγειακές παθήσεις, πρέπει να εμποδίσουμε την ανάπτυξη των παραγόντων κινδύνου ευθύς εξ αρχής. Αυτό που καθορίζει τον κίνδυνο για την καρδιά, όταν κάποιος είναι 70 ή 80 ετών, είναι οι παράγοντες κινδύνου που είχε στην ηλικία των 40 ετών», εξηγεί ο Δρ Μπέρι.

Οι ερευνητές ανέλυσαν τα πορίσματα 18 μελετών που έχουν πραγματοποιηθεί κατά τα τελευταία 50 χρόνια (μετα-ανάλυση) και συμπέραναν ότι οι άνθρωποι με δύο ή περισσότερους σημαντικούς παράγοντες κινδύνου στη μέση ηλικία είχαν δραματικά υψηλότερες πιθανότητες κινδύνου στην υπόλοιπη ζωή τους να πεθάνουν από καρδιαγγειακή αιτία, να υποστούν έμφραγμα ή εγκεφαλικό επεισόδιο.

Οι επιστήμονες αξιολόγησαν δεδομένα που αφορούσαν πάνω από 254.000 άτομα, άνδρες και γυναίκες, ηλικίας 45 έως 75 ετών. Τα άτομα με πολλαπλούς παράγοντες κινδύνου είχαν σημαντικά υψηλότερο επίπεδο κινδύνου στη διάρκεια της ζωής τους να εμφανίσουν καρδιολογικό πρόβλημα, μέχρι και δέκα φορές μεγαλύτερο σε σχέση με όσους δεν είχαν τέτοιους παράγοντες κινδύνου.

Ενδεικτικά, βρέθηκε ότι οι υγιείς (χωρίς καθόλου παράγοντες κινδύνου) άνδρες ηλικίας 45 ετών έχουν κίνδυνο μόλις 1,4% για έμφραγμα ή εγκεφαλικό επεισόδιο στην ζωή τους, ενώ σε όσους συνομήλικούς τους υπάρχουν δύο ή περισσότεροι παράγοντες, ο κίνδυνος φθάνει το 49,5%.
Στις γυναίκες ίδιας ηλικίας τα αντίστοιχα ποσοστά είναι 4,1% και 30,7%.

Τα καρδιολογικά προβλήματα είναι συχνότερα σε μεγαλύτερη ηλικία και έτσι σχεδόν όλοι οι άνθρωποι κάτω των 50 ετών τείνουν να θεωρούνται χαμηλού κινδύνου, μια αντίληψη την οποία θεωρεί εσφαλμένη και θέλει να ανατρέψει η νέα μελέτη, επισημαίνοντας ότι πολλοί τελικά ανήκουν στην ομάδα υψηλού κινδύνου, αν ληφθεί υπόψη όχι μόνο η επόμενη δεκαετία, αλλά όλος ο χρονικός ορίζοντας της ζωής τους.

Όπως τονίζουν οι ερευνητές, είναι σημαντικό η πρόληψη των παραγόντων κινδύνου να αρχίζει έγκαιρα, προκειμένου να είναι πιο αποτελεσματική και να μην χρειαστεί κάποιος να πάρει προληπτικά μέτρα ή να κάνει θεραπεία, όταν θα είναι πια αργά και οι παράγοντες κινδύνου θα έχουν οδηγήσει στην εκδήλωση του προβλήματος.

Οι παράγοντες κινδύνου για την καρδιά περιλαμβάνουν το κάπνισμα, την υψηλή αρτηριακή πίεση, την υψηλή χοληστερόλη, τον διαβήτη κ.α. Όσο πιο πολλοί παράγοντες κινδύνου συνυπάρχουν σε ένα άνθρωπο, τόσο μεγαλύτερο καρδιαγγειακό κίνδυνο αντιμετωπίζει. Το φύλο και η ηλικία παίζουν επίσης ρόλο.

Το ιδανικό «προφίλ» αφορά ένα άνθρωπο που δεν καπνίζει, δεν πάσχει από διαβήτη, η χοληστερόλη του είναι κάτω από 180 και η αρτηριακή πίεσή του είναι 12-8.

Πηγές: www.pathfinder.gr

Τα τρόφιμα-αντίδοτο στο κρύο.

Έχετε ποτέ αναρωτηθεί γιατί η κουζίνα στις θερμότερες περιοχές του κόσμου χαρακτηρίζεται συχνά από την πικάντικη γεύση της; Η απάντηση κρύβεται στην προκαλούμενη από την τροφή θερμογένεση – με άλλα λόγια, την παραγωγή θερμότητας από την πέψη των τροφίμων που καταναλώνουμε.

Τα πράγματα είναι απλά. Όταν τρώμε, ο οργανισμός ενεργοποιεί τη διαδικασία της πέψηςγια να διασπάσει την τροφή και να μεταβολίσει και να απορροφήσει τα θρεπτικά συστατικά της. Η πέψη διαρκεί αρκετές ώρες και στη διάρκειά της παράγεται θερμότητα, με την ποσότητα της παραγόμενης θερμότητας να εξαρτάται αποκλειστικά από το είδος της τροφής και τις θερμίδες που περιέχει.

Η όλη διαδικασία σημαίνει ότι αυξάνεται η εσωτερική θερμοκρασία του οργανισμού. Όταν κάνει ζέστη, η αύξηση αυτή σημαίνει πως αφενός αυξάνεται η διαφορά θερμοκρασίας οργανισμού-περιβάλλοντος και έτσι νιώθουμε πιο δροσεροί, αφετέρου ιδρώνουμε και συνεπώς δροσιζόμαστε. Αντιθέτως, όταν κάνει κρύο σημαίνει πως νιώθουμε πιο ζεστοί.

«Ο μηχανισμός αυτός είναι ζωτικός για την επιβίωσή μας», λέει η διαιτολόγος-διατροφολόγος Αστερία Σταματάκη, επιστημονική συνεργάτις στην Γαστρεντερολογική Κλινική του Γενικού Νοσοκομείου Νικαίας. «Τα ανθρώπινα πλάσματα είναι θερμόαιμοι οργανισμοί και έτσιο οργανισμός πρέπει να δουλεύει ασταμάτητα για να διατηρεί μια ιδανική, εσωτερική θερμοκρασία που εξασφαλίζει την σωστή λειτουργία των οργάνων του».

Η θερμοκρασία αυτή, σύμφωνα με επιστήμονες από το Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Τζώρτζια, κυμαίνεται από 36,6 έως 37,7 βαθμούς Κελσίου, αν και για τους περισσότερους ανθρώπους είναι κάτω από 37 βαθμούς.

Τώρα λοιπόν που κάνει κρύο, αν το σώμα μας είναι παγωμένο, η κατανάλωση ορισμένων τροφίμων μπορεί να μας βοηθήσει να αυξήσουμε την εσωτερική θερμοκρασία μας.

Φασολάδα και σούπες

«Μεγάλη αύξηση στην σιτιογενή θερμογένεση, όπως είναι ο επιστημονικός όρος, επιτυγχάνεται έπειτα από την κατανάλωση πρωτεϊνών και υδατανθράκων, δηλαδή κρέατος, ζυμαρικών κ.τ.λ.», εξηγεί η κυρία Σταματάκη. «Αντιθέτως, η σιτιογενής θερμογένεση είναι ελάχιστη όταν καταναλώνουμε λίπος».

Πρακτικά, αυτό σημαίνει πως φασολάδα και σούπες αποτελούν δύο από τις καλύτερες επιλογές μας για το κρύο. «Δεν είναι τυχαίο ότι σε όλα τα ορεινά χωριά προτείνεται ως “θερμαντικό πιάτο” η φασολάδα, η οποία είναι πλούσια τόσο σε πρωτεΐνες όσο και σε υδατάνθρακες», λέει η κυρία Σταματάκη. «Μια άλλη καλή επιλογή θα μπορούσε να είναι η κοτόσουπα και γενικώς κάθε κρεατόσουπα με ρύζι, επειδή συνδυάζει τις πρωτεΐνες από το κοτόπουλο ή το κρέας με τους υδατάνθρακες από το ρύζι».

Οι σούπες δίχως πρωτεΐνες, όπως οι περισσότερες σούπες λαχανικών, επίσης μπορούν να μας ζεστάνουν, αν και η παρεχόμενη αύξηση της θερμοκρασίας είναι προσωρινή και δίχως μεγάλη διάρκεια. Το καλό, όμως, είναι πως μια ζεστή σούπα μπορεί να μας προσφέρει άμεση ζεστασιά.

Καυτερές πιπεριές και πιπέρια

Οι καυτερές πιπεριές δεν προσφέρουν μόνο γεύση και άρωμα στα πιάτα αλλά περιέχουν και κάποιες ουσίες που βοηθούν στην αύξηση της εσωτερικής θερμοκρασίας, επισημαίνει η κυρία Σταματάκη.

Η καψαικίνη, μια ουσία που βρίσκεται στις καυτερές πιπεριές, όπως οι τσίλι, διεγείρει το κυκλοφορικό σύστημα και αυξάνει τη θερμοκρασία του σώματος. Μεγάλη προσοχή στην κατανάλωσή τους, όμως, πρέπει να επιδεικνύουν άτομα με προβλήματα έλκους στον γαστρεντερικό σωλήνα, προειδοποιεί.

Καλή θερμογενετική δράση έχει και το μαύρο πιπέρι, εξαιτίας της πιπερίνης που περιέχει - μία ουσίας η οποία αυξάνει τη θερμογένεση μέσω της επίδρασης της στο νευρικό σύστημα.

Λαχανικά

Ορισμέναλαχανικά, ιδίως αυτά που αναπτύσσονται κάτω από την επιφάνεια της γης όπως οι πατάτες, οι γλυκοπατάτες, τα καρότα και τα παντζάρια, είναι πιο δύσπεπτα και συνεπώς απαιτούν περισσότερη ενέργεια για να αξιοποιηθούν από τον οργανισμό.

Όταν, λοιπόν, ενεργοποιείται ο οργανισμός για την πέψη τους, παράγεται ενέργεια η οποία αυξάνει τη θερμοκρασία του σώματος.

Άλλες τροφές που μπορεί να μας ζεσταίνουν είναι οι εξής:

* Τzίντζερ : Το τζίντζερ περιέχει δύο χημικές ουσίες, την gingerol(τζιντζερόλη) και την shogaol (σογκαόλη), οι οποίες είναι υπεύθυνες για την ιδιαίτερη γεύση του αλλά του προσδίδουν και θερμαντικές ιδιότητες.

* Μπαχαρικά και καρυκεύματα: Η κανέλα , ο κόλιανδρος καιτο σκόρδο φαίνεται να συμβάλλουν στην αύξηση της εσωτερικής θερμοκρασίας του οργανισμού.

* Πράσινο Τσάι : Το πράσινο τσάι περιέχει μια ομάδα ουσιών που λέγονται κατεχίνες και οι οποίες φαίνεται ότι αυξάνουν τη θερμογένεση.

Το αλκοόλ

Σε αντίθεση με την κοινή πεποίθηση, το αλκοόλ όχι μόνον δεν θερμαίνει τον οργανισμό, αλλά προκαλεί διαστολή των αγγείων με συνέπεια λίγη ώρα έπειτα από την κατανάλωσή του να αρχίζει η αποβολή θερμότητας από τον οργανισμό και έτσι να κρυώνουμε περισσότερο.

Πηγή : ΤΑ ΝΕΑ Weekend, www.tanea.gr

Πώς η διατροφή επηρεάζει τον ύπνο.

Οι τροφές και τα ποτά μπορούν να έχουν σημαντική επίπτωση στην ικανότητα ύπνου. Πολλές τροφές μπορεί να οδηγούν σε υπνηλία, ενώ άλλες σε προβλήματα ύπνου.

Το National Sleep Foundation, αναφέρει τα εξής παραδείγματα τροφών και ποτών που μπορούν να επηρεάσουν τον ύπνο:

• Τροφές που περιέχουν υδατάνθρακες καθιστούν ευκολότερο το ταξίδι της τρυπτοφάνης (αμινοξύ που βοηθά τον ύπνο) στον εγκέφαλο. Η τρυπτοφάνη περιέχεται σε πολλές τροφές που περιέχουν πρωτεΐνη. Έτσι ο συνδυασμός πρωτεϊνών και υδατανθράκων είναι καλό σνακ πριν τον ύπνο. Για παράδειγμα, γάλα με δημητριακά, τυρί και κρακεράκια ή φυστικοβούτυρο και τοστ.
• Ένα μεγάλο γεύμα μπορεί επίσης να προκαλέσει αϋπνία, ιδιαίτερα όταν περιέχει πολλούς υδατάνθρακες.
• Η καφεΐνη αργά το απόγευμα ή πριν την ώρα του ύπνου μπορεί να περιορίσει την υπνηλία αλλά να οδηγήσει σε προβλήματα με τον ύπνο.
• Τα ενεργειακά ποτά μπορεί προσωρινά να ενισχύσουν την ενέργεια, αλλά συχνά μπορεί να οδηγήσουν σε υπνηλία.
• Το αλκοόλ μπορεί να προκαλέσει διαταραχές στον ύπνο και να καταστείλει την είσοδο στα βαθιά στάδια.

Πηγές: National Sleep Foundation, www.iatronet.gr

Το «καθισιό» μειώνει τη διάρκεια ζωής!

Νέα μελέτη που ήρθε στο φως της δημοσιότητας αποκάλυψε ότι το καθισιό «κόβει» χρόνια από τη ζωή, ακόμα και σε αυτούς που δεν είναι παχύσαρκοι αλλά και σε όσους προσπαθούν να αντισταθμίσουν την ακινησία με λίγη γυμναστική την ημέρα!

Αν, μάλιστα, κάποιος κάνει καθιστική εργασία και δε γυμνάζεται ή δεν κινείται καθόλου τότε ο κίνδυνος πρόωρου θανάτου εκτοξεύεται στα ύψη.

Τα νέα αυτά προκύπτουν από μελέτη στην οποία συμμετείχαν περισσότεροι από 120.000 εθελοντές και σύμφωνα με τον επικεφαλής ερευνητή και διευθυντή του Τμήματος Αιματολογίας-Ογκολογίας του Ochsner, στη Λουϊζιάνα, Τζαίυ Μπρουκς, «πολύ απλά αποδεικνύουν πως ό, τι κάνουμε στην καθημερινή μας ζωή, έχει συνέπειες. «Αν, βεβαίως, η δουλειά ενός ανθρώπου είναι καθιστική, δε σημαίνει πως πρέπει να παραιτηθεί. Αλλά την υπόλοιπη μέρα θα πρέπει να κινείται. Αυτό είναι το κλειδί».

Οι συνέπειες της καθιστικής ζωής στο σωματικό βάρος και η συσχέτισή της με την καρδιοπάθεια, το διαβήτη τύπου 2 και ορισμένες μορφές καρκίνου είναι καλά τεκμηριωμένη. Ο Μπρουκς και οι συνεργάτες του σχολίασαν ότι μέχρι τώρα ελάχιστες μελέτες είχαν ασχοληθεί με τις πιθανές συνέπειες της καθιστικής ζωής καθ’ εαυτής. Έτσι, ανέλυσαν στοιχεία από 123.216 εθελοντές (53.440 άντρες και 69.776 γυναίκες), οι οποίοι δεν είχαν ιστορικό κάποιου νοσήματος το 1993, όταν δήλωσαν συμμετοχή στη μελέτη.

Οι ερευνητές τους παρακολούθησαν επί 14 χρόνια ενώ πολλοί ήταν εκείνοι που κατά το χρονικό διάστημα της έρευνας έχασαν την ζωή τους. Αφού έλαβαν υπ’ όψιν κάθε παράγοντα που θα μπορούσε να ευθύνεται γι’ αυτό, οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα πως οι γυναίκες που περνούσαν 6 ώρες την ημέρα καθισμένες σε μία καρέκλα είχαν 37% περισσότερες πιθανότητες να πεθάνουν σε σύγκριση με όσες κάθονταν λιγότερες από 3 ώρες την ημέρα. Η αντίστοιχη αύξηση του κινδύνου στους άντρες ήταν 17%.

Ο κίνδυνος ήταν πολλαπλάσιος για όσους δε γυμνάζονταν ποτέ σε ποσοστό 94% για τις γυναίκες και 48% για τους άντρες!

Υπάρχουν ενδείξεις ότι η αδράνεια των μυών, ιδίως των ποδιών, διεγείρει ή καταστέλλει διάφορες ορμόνες στον οργανισμό που επηρεάζουν τα επίπεδα των τριγλυκεριδίων, της χοληστερόλης και πολλών άλλων ουσιών στο αίμα που αποτελούν δείκτες της υγείας μας.

Πηγή : Greek-Radar.gr