Η ταχύτητα... μετράει.

Πόσες φορές έχετε ακούσει την συμβουλή «να τρως αργά και να μασάς πολλές φορές το φαγητό σου»; Αν και συνήθως στόχος της είναι η καλύτερη πέψη της τροφής, επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο της Οσάκα, στην Ιαπωνία, ανακοίνωσαν ότι παίζει σημαντικό ρόλο και στην διατήρηση του σωματικού βάρους σε φυσιολογικά επίπεδα.

Όπως εξήγησαν στο επιστημονικό περιοδικό «Journal of the American Dietetic Association», μελέτησαν τις διατροφικές συνήθειες 3.000 ανδρών και γυναικών και κατέληξαν στο συμπέρασμα πως όσοι έτρωγαν γρήγορα είχαν κατά 84% περισσότερες πιθανότητες να είναι υπέρβαροι ή παχύσαρκοι.

Ειδικά στις γυναίκες, ο κίνδυνος να αποκτήσουν περιττά κιλά διπλασιαζόταν όταν κατάπιναν σχεδόν αμάσητο το φαγητό τους.

Γιατί όμως συμβαίνει αυτό; «Το γρήγορο φαγητό παρακάμπτει τους μηχανισμούς του οργανισμού που ενεργοποιούν το αίσθημα κορεσμού της πείνας στον εγκέφαλο», απαντά στην εφημερίδα «Daily Mail» ο δρ Ίαν ΜακΝτόναλντ, καθηγητής Μεταβολικής Φυσιολογίας στο Πανεπιστήμιο του Νότιγχαμ.

Οι μηχανισμοί αυτοί εντοπίζονται στο στομάχι. Ο ένας αφορά τα νεύρα του, τα οποία στέλνουν μήνυμα στον εγκέφαλο ότι το στομάχι έχει αρχίσει να διογκώνεται, επειδή γεμίζει με φαγητό. Ένας άλλος μηχανισμός είναι η παραγωγή μιας ορμόνης που λέγεται γκρελίνη και παράγεται όταν το στομάχι είναι άδειο, για να ενημερώσει τον εγκέφαλο ότι πεινάμε.

Όταν τρώμε, η παραγωγή της γκρελίνης αρχίζει να καταστέλλεται, αλλά χρειάζονται 20 λεπτά έως ότου φτάσει στον εγκέφαλο το σήμα ότι η πείνα έχει πια κορεστεί. Αν λοιπόν τρώει κανείς πολύ γρήγορα, δεν προλαβαίνει να συνειδητοποιήσει ότι χόρτασε και έτσι τρώει πολύ.

«Πολλοί άνθρωποι μαθαίνουν από την παιδική ηλικία να τρώνε σαν να τους κυνηγάνε – και αυτή η συνήθεια, δύσκολα “σπάει” όταν ενηλικιωθούμε», τονίζει ο δρ ΜακΝτόναλντ.

Παλινδρόμηση

Το γρήγορο φαγητό αυξάνει επίσης τον κίνδυνο γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης – της πεπτικής διαταραχής που προκαλεί καούρες. Επιστήμονες από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου της Νότιας Καρολίνας διαπίστωσαν πως όταν ένα γεύμα των 690 θερμίδων καταναλώνεται σε 5 λεπτά, προκαλούνται κατά 50% περισσότερα περιστατικά παλινδρόμησης απ’ ό,τι όταν καταναλώνεται σε 30 λεπτά.

Αυτό οφείλεται στο ότι η πεπτική οδός γεμίζει με μεγάλα κομμάτια τροφής, με συνέπεια να υπερπαράγονται οξέα στο στομάχι για να τα διαλύσουν. Με το πέρασμα του χρόνου, η υπερπαραγωγή οξέων μπορεί να οδηγήσει σε παλινδρόμηση, η οποία όχι μόνο προκαλεί τις επώδυνες καούρες, αλλά μακροπρόθεσμα μπορεί να προκαλέσει και βλάβες στον οισοφάγο.

Η κατανάλωση του φαγητού με μεγάλη ταχύτητα μπορεί επίσης να οδηγήσει σε «φούσκωμα» και αίσθημα βάρους στο στομάχι, επειδή μαζί με τις μπουκιές που κατεβαίνουν αμάσητες, καταπίνουμε και αέρα, κατά τον δρα Ντέιβιντ Φόρκαστ, γαστρεντερολόγο στο Νοσοκομείο St Mark’s και στην London Clinic.

Για να τα αποφύγουμε όλ’ αυτά, προφανώς πρέπει να αφιερώνουμε τουλάχιστον 20 λεπτά στο φαγητό μας. Καλό θα ήταν επίσης να σηκωνόμαστε στη μέση του φαγητού για να ελέγχουμε πόσο χορτάτοι είμαστε, συνιστά ο δρ Φόρκαστ.

Η αναπνοή

Εκτός από το γρήγορο φαγητό, όμως, και η γρήγορη αναπνοή μπορεί να μας δημιουργήσει προβλήματα. Όπως εξηγεί ο δρ Στίβεν Σπάιρο, καθηγητής Αναπνευστικής Ιατρικής στο University College του Λονδίνου, ένας υγιής ενήλικας χρειάζεται 10-14 αναπνοές το λεπτό. Ωστόσο, πολλοί άνθρωποι (υπολογίζονται στο 10% του γενικού πληθυσμού) κάνουν 20 ή περισσότερες εισπνοές – κυρίως επειδή αναπνέουν από το στόμα αντί να παίρνουν βαθιές ανάσες από τη μύτη.

Η γρήγορη αναπνοή συνήθως δεν έχει μακροπρόθεσμες συνέπειες, αλλά εξαιτίας της μπορεί να εμφανιστούν συμπτώματα όπως «μυρμήγκιασμα» στα δάκτυλα και γύρω από τα χείλη, «φτερουγίσματα» της καρδιάς, κούραση, δυσκολίες στην συγκέντρωση και σύνδρομο του ευερέθιστου εντέρου, εξαιτίας της κακής οξυγόνωσης του οργανισμού.

Για να δείτε αν αναπνέετε γρήγορα, μετρήστε πόσες φορές εισπνέετε σε ένα λεπτό, σε κατάσταση ηρεμίας. Αν δείτε πως είναι πάνω από 20, καλό είναι να συμβουλευθείτε τον γιατρό σας, διότι η γρήγορη αναπνοή μερικές φορές αποτελεί προειδοποιητική ένδειξη προβλήματος, όπως η βρογχίτιδα.

Περπάτημα

Η ταχύτητα βάδισης αποτελεί καλή ένδειξη φυσικής κατάστασης, αλλά και μακροζωίας, σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη του Πανεπιστημίου του Πίτσμπουργκ, στην οποία συμμετείχαν περισσότεροι από 34.000 εθελοντές. Όπως έδειξε, όσο πιο γρήγορα μπορεί κανείς να περπατάει, τόσο πιο πολύ ζει.

Όπως λέει ο δρ Τζον Μπριούερ, καθηγητής Αθλητιατρικής στο Πανεπιστήμιο του Μπέντφορντσαϊρ, ανεξαρτήτως ηλικίας το γρήγορο περπάτημα παρέχει πολλά οφέλη στην υγεία, καθώς δυναμώνει τα οστά και μας προστατεύει από την οστεοπόρωση, αυξάνει την μυϊκή μάζα, γυμνάζει την καρδιά, ρίχνει την χοληστερίνη και την πίεση, βοηθεί στον έλεγχο του σωματικού βάρους και βελτιώνει την ισορροπία, μειώνοντας έτσι τον κίνδυνο πτώσης (γεγονός εξαιρετικά σημαντικό, ιδίως μετά τα 60 μας).

Θα ξέρετε ότι περπατάτε με καλό ρυθμό, όταν θα λαχανιάζετε μεν από την ταχύτητα και θα αυξάνεται ο καρδιακός παλμός σας, αλλά θα μπορείτε να συζητάτε κιόλας.

Ποτό

Η γρήγορη κατανάλωση αλκοόλ όχι μόνο μας μεθάει πιο γρήγορα, αλλά ενέχει και τον κίνδυνο να συνεχίσουμε να πίνουμε ανεξέλεγκτα, προκαλώντας τελικά βλάβη στο ήπαρ μας.

Αυτό δεν πρέπει να επαναληφθεί πολλές φορές για να γίνει το κακό: μία και μόνο φορά να ξεπεράσουμε κατά πολύ τα όριά μας είναι αρκετή για να δημιουργηθεί ουλή στο ήπαρ, κατά τον δρα Πολ Ουάλας, καθηγητή Πρωτοβάθμιας Υγείας στο UniversityCollege του Λονδίνου και επικεφαλής του οργανισμού κατά του αλκοόλ Drinkaware.

Ο γενικός κανόνας είναι πως το ήπαρ αντέχει μέχρι ένα ποτό ανά ώρα – όπου «ποτό» νοούνται οι δόσεις που σερβίρουν τα μπαρ, δηλαδή 100 ml για το κρασί, 250 ml για τη μπύρα και 30 ml για τα δυνατά ποτά.

Πηγή : ΤΑ ΝΕΑ Weekend, www.tanea.gr

Περισσότερα ψάρια, λιγότερη άνοια.

Ακόμα μια μελέτη που δείχνει ότι η συστηματική κατανάλωση ψαριού ωφελεί σημαντικά την μνήμη και την υγεία του εγκεφάλου, ανακοίνωσαν αμερικανοί επιστήμονες.

Όπως έδειξε, όσοι τρώνε ψητό ή βραστό ψάρι τουλάχιστον μία φορά την εβδομάδα, προάγουν την υγεία του εγκεφάλου τους.

Στη μελέτη συμμετείχαν 260 εθελοντές, μέσης ηλικίας 71 ετών. Τομογραφίες του εγκεφάλου τους έδειξαν πως όσοι έτρωγαν συστηματικά ψάρι είχαν λιγότερες πιθανότητες να παρουσιάζουν ενδείξεις καταστροφής των εγκεφαλικών κυττάρων στην περιοχή του εγκεφάλου που σχετίζεται με τη βραχυχρόνια μνήμη.

Βραχυχρόνια μνήμη είναι λ.χ. να θυμηθεί κανείς έναν τηλεφωνικό αριθμό που μόλις του είπαν.

Οι ίδιοι εθελοντές είχαν και λιγότερες πιθανότητες να πάσχουν από νόσο Αλτσχάιμερ ή ήπια νοητική διαταραχή, η οποία πολλές φορές εξελίσσεται σε άνοια, δήλωσε ο επικεφαλής ερευνητής δρ Σάιρους Ρατζί, από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίο του Πίτσμπουργκ.

Αρκετές μελέτες έχουν συσχετίσει την πλούσια σε ψάρια διατροφή με μειωμένο κίνδυνο εκδήλωσης Αλτσχάιμερ, αλλά η παρούσα βασίστηκε σε απεικονίσεις του εγκεφάλου και όχι σε τεστ νοητικής λειτουργίας και έτσι είναι η πρώτη που τεκμηριώνει άμεση σχέση της κατανάλωσης ψαριών με την δομή του εγκεφάλου.

«Το συμπέρασμα είναι περισσότερο ψάρι, περισσότερη εγκεφαλική ουσία, λιγότερο Αλτσχάιμερ», είπε παραστατικά ο δρ Ρατζί.

Η μελέτη παρουσιάσθηκε στο ετήσιο συνέδριο της Ακτινολογικής Εταιρείας της Βορείου Αμερικής (RSNA).

Από τους 260 εθελοντές, οι 163 έτρωγαν ψάρια από 1 έως 4 φορές την εβδομάδα. Κατά την έναρξη της μελέτης οι εθελοντές συμπλήρωσαν ερωτηματολόγια για την κατανάλωση ψαριών και τον τρόπο μαγειρέματος, ενώ οι απεικονιστικές εξετάσεις του εγκεφάλου τους έγιναν, κατά μέσον όρο, 7 χρόνια αργότερα.

Το 47% απ’ όσους σπανίως έτρωγαν ψάρι, παρουσίασαν τελικά καταστροφή εγκεφαλικών κυττάρων και νόσο Αλτσχάιμερ ή ήπια νοητική διαταραχή.

Το αντίστοιχο ποσοστό μεταξύ όσων έτρωγαν ψάρι τουλάχιστον μία φορά την εβδομάδα ήταν μόλις 3%.

Για την εξαγωγή των συμπερασμάτων τους οι ερευνητές έλαβαν υπ’ όψιν όλους τους παράγοντες κινδύνου έκπτωσης της μνήμης, μεταξύ των οποίων την ηλικία, το φύλο, το μορφωτικό επίπεδο, την παχυσαρκία και το επίπεδο της σωματικής δραστηριότητας.

Το όφελος των ψαριών αποδίδεται στα ωμέγα-3 λιπαρά οξέα που περιέχουν – ένα είδος λίπους που υπάρχει σε αφθονία στα λιπαρά ψάρια, όπως το σκουμπρί, η σαρδέλα, ο σολομός και ο τόνος.

Πηγή : Web Only, www.tanea.gr

Η “επιδημία” του χρόνιου πόνου στη μέση.

Ο χρόνιος πόνος στη μέση με υποκείμενη νευροπαθητική προέλευση ασκεί ένα σημαντικό σωματικό και συναισθηματικό πρόβλημα για πολλούς Έλληνες, σύμφωνα με τη νέα έρευνα Back Pain, που πραγματοποιήθηκε σε 10 ευρωπαϊκές χώρες, ανάμεσα στις οποίες περιλαμβάνεται και η Ελλάδα.

Τα αποτελέσματα της έρευνας καταδεικνύουν ότι ο συγκεκριμένος τύπος χρόνιου πόνου στη μέση συχνά δεν διαγιγνώσκεται ή διαγιγνώσκεται εσφαλμένα, παρά το γεγονός ότι επηρεάζει μεγάλο μέρος του πληθυσμού και έχει σημαντική επίδραση στην καθημερινή ζωή των ανθρώπων, ιδιαίτερα όσον αφορά την παραγωγικότητα στην εργασία, τις σχέσεις και την ψυχική ευεξία τους.

Η έρευνα δείχνει με σαφήνεια τις απόψεις και τις αντιλήψεις των ασθενών και των θεραπόντων ιατρών τους, επισημαίνοντας τις ελλείψεις στην περιγραφή, την κατανόηση και την αντιμετώπιση της πάθησης.

Περισσότεροι από τους μισούς Έλληνες ασθενείς που ερωτήθηκαν υπέφεραν από χρόνιο πόνο στη μέση για πάνω από 6 μήνες και το 40% των ασθενών νιώθουν πόνο στη μέση τουλάχιστον μία φορά την εβδομάδα.

Οι ασθενείς αισθάνονται κουρασμένοι και πολλοί (45,5%) δηλώνουν ότι ο πόνος δυσκολεύει τις καθημερινές τους δραστηριότητες, την παραγωγικότητά τους στην εργασία ακόμα και τις κοινωνικές και ερωτικές τους σχέσεις (27,3%).

Σχεδόν οι μισοί, μάλιστα, ανησυχούν ότι ο χρόνιος πόνος επηρεάζει και την πνευματική τους υγεία, ενώ και οι γιατροί σε πολύ μεγάλο ποσοστό (85%) θεωρούν ότι μπορεί να τους προκαλέσει κατάθλιψη.

Γενικά, ο νευροπαθητικός πόνος θεωρείται μία από τις χρόνιες παθήσεις που ασκούν σωματική και ψυχολογική επίδραση στο άτομο, δημιουργώντας τελικά ένα αναπόφευκτο οικονομικό πρόβλημα, που αποτελεί μια σημαντική πρόκληση και για τα συστήματα υγείας.

Κατά μέσο όρο, οι ασθενείς χρειάστηκε να ζητήσουν 5 μέρες αναρρωτική άδεια από τη δουλειά τους κατά τη διάρκεια ενός χρόνου, εξαιτίας του πόνου στη μέση, ενώ δήλωσαν ότι μειώθηκε η παραγωγικότητα της εργασίας τους κατά μέσο όρο 32 επιπλέον μέρες.

Παρά τη δύσκολη σημερινή οικονομική κατάσταση των επιχειρήσεων, 78,6% των ασθενών δήλωσαν ότι οι εργοδότες τους αντιμετώπισαν το πρόβλημα της υγείας τους με κατανόηση.

Υστερεί

Παρά την τεράστια έκταση και τις επιπτώσεις του χρόνιου πόνου στη μέση στην καθημερινότητα των πασχόντων, η αντιμετώπισή του υστερεί σημαντικά. Σύμφωνα με τα στοιχεία της έρευνας, 54% των ασθενών με χρόνιο πόνο στη μέση νευροπαθητικής προέλευσης δεν ζητούν ιατρική συμβουλή, γιατί θεωρούν ότι η κατάστασή τους δεν είναι αρκετά σοβαρή και το 66,7% λαμβάνουν παυσίπονα χωρίς συνταγή προκειμένου να καταπραΰνουν τον πόνο.

Όταν τελικά απευθύνονται σε κάποιον ειδικό, κυρίως σε ορθοπαιδικό στην Ελλάδα, πάνω από το 50% των ασθενών έπρεπε να περιμένει ένα μήνα προκειμένου να γίνει η σωστή διάγνωση και να λάβει αποτελεσματική θεραπεία.

Ο νευροπαθητικός πόνος περιγράφεται από τους ασθενείς ως επίμονη αίσθηση οξέως, διαξιφιστικού και καυστικού πόνου, μπορεί όμως να εκφραστεί και με διαφορετικούς τρόπους. Οι ασθενείς μπορεί να βιώσουν τον νευροπαθητικό πόνο με κάθε ένα ξεχωριστά από τα παραπάνω συμπτώματα ή σε συνδυασμό, και συχνά δυσκολεύονται να τον περιγράψουν.

Το γεγονός αυτό μπορεί να δημιουργήσει δυσκολίες για τη σωστή διάγνωση. Ωστόσο, η έρευνα έχει δείξει ότι πολλοί ασθενείς δηλώνουν ανίκανοι να περιγράψουν με ακρίβεια τα συμπτώματά τους, ενώ οι ιατροί δεν καταφέρνουν να διαχωρίσουν με σαφήνεια το ένα είδος πόνου από το άλλο.

Λεξιλόγιο

Το λεξιλόγιο που χρησιμοποιείται συχνά για την περιγραφή του νευροπαθητικού πόνου και μπορεί να βοηθήσει τον ιατρό να κάνει μια διάγνωση, περιλαμβάνει τα εξής:

• Διαξιφιστικός πόνος – Ένας αιφνίδιος, πολύ δυνατός πόνος που γίνεται αισθητός ως μια σειρά σύντομων, οξέων ‘χτυπημάτων’. Ορισμένες από τις συχνές αιτίες αυτού του είδους πόνου, είναι η οσφυαλγία, η ισχιαλγία κλπ.
• Πόνος με αίσθημα ‘πάγου’ – Αίσθηση υπερβολικού κρύου στην περιοχή του πόνου.
• Πόνος με αίσθημα ‘ηλεκτροσόκ’ – Ανεξήγητος πόνος με αίσθηση διαπεραστικού ηλεκτρικού ρεύματος.
• Μυρμήγκιασμα – Η αίσθηση ότι ο πόνος ‘σκαρφαλώνει’ σαν πλήθος από μυρμήγκια στο δέρμα. Οι αισθήσεις αυτές είναι γνωστές ως παραισθησίες και είναι από δυσάρεστες και ενοχλητικές έως επίπονες ως προς τη σοβαρότητά τους.
• Καυστικός πόνος – Μια αφύσικη αίσθηση καψίματος χωρίς να υπάρχει θερμότητα, όπως όταν το σώμα αγγίζει κάτι καυτό.

Η απουσία διάγνωσης ή η εσφαλμένη διάγνωση του χρόνιου πόνου στη μέση νευροπαθητικής προέλευσης αποτελεί σοβαρό πρόβλημα, καθώς έχει σημαντική αρνητική επίδραση στην καθημερινή ζωή του ατόμου.

Τυπική

‘Ο χρόνιος πόνος στη μέση αντιμετωπίζεται πολλές φορές από τους θεράποντες ιατρούς ως μια τυπική πάθηση, παρά το γεγονός ότι θα αναγκάσει τον ασθενή σε πολλές επαναληπτικές επισκέψεις και πιθανές επιπλοκές’, αναφέρει ο κ. Παναγιώτης Παπαγγελόπουλος, Καθηγητής Ορθοπαιδικής της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών / Διευθυντής της Α’ Ορθοπαιδικής Κλινικής στο Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο ‘Αττικόν’ και του Ορθοπαιδικού Κέντρου Έρευνας & Εκπαίδευσης της Κλινικής.

‘Η έμφαση της ενημέρωσης των ιατρών, των επαγγελματιών υγείας και των ασθενών, σχετικά με τον συγκεκριμένο τύπο πόνου στη μέση μπορεί να βοηθήσει στη βελτίωση των ποσοστών σωστής διάγνωσης και στην αποτελεσματική θεραπεία, με αντίστοιχη βελτίωση της ποιότητας ζωή των ασθενών.

Η επιτυχής έκβαση εξαρτάται από την αποτελεσματική επικοινωνία με τους ασθενείς μας, έτσι ώστε να κατανοήσουμε τον τύπο του πόνου από την πρώτη επίσκεψη. Έχουμε πλέον στη διάθεσή μας μια σειρά αποτελεσματικών μεθόδων διερεύνησης και σε συνδυασμό με την αυστηρή τήρηση των κατευθυντήριων γραμμών, εμείς οι ιατροί έχουμε την ευθύνη να κάνουμε γρήγορα σωστή διάγνωση και σωστή θεραπεία, ώστε να ελαφρύνουμε τον ασθενή από τις συνέπειες του χρόνιου νευροπαθητικού πόνου’.

Συμπερασματικά, με τη βαθύτερη κατανόηση του τρόπου με τον οποίο προκαλείται και εκδηλώνεται ο νευροπαθητικός πόνος στη μέση, μπορεί να γίνει σωστότερη διάγνωση και θεραπεία, με αντίστοιχη βελτίωση της ποιότητας ζωής των ασθενών αλλά και μείωση της επιβάρυνσης στα οικονομικά της υγείας.

Έρευνα

Η έρευνα αποτελεί μια συνεργασία της εταιρείας Opinion Health με το Τμήμα Οικονομικών Σπουδών του Πανεπιστημίου της Βαρκελώνης, και συμμετείχαν 450 ασθενείς με επιβεβαιωμένη διάγνωση χρόνιου πόνου στη μέση νευροπαθητικής προέλευσης και 260 λειτουργοί υγείας διαφορετικών ιατρικών ειδικοτήτων, όπως Παθολόγοι, Γενικοί Ιατροί, Νευρολόγοι, αλλά και ειδικοί στην αντιμετώπιση του πόνου.

Στην Ελλάδα, η έρευνα πραγματοποιήθηκε σε συνεργασία με τη μονάδα παθήσεων σπονδυλικής στήλης στο Ορθοπαιδικό Κέντρο Έρευνας και Εκπαίδευσης με την επιστημονική επίβλεψη του Καθηγητή Ορθοπαιδικής και Διευθυντή της Α’ Ορθοπαιδικής Κλινικής στο Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο ‘Αττικόν’ και του Ορθοπαιδικού Κέντρου Έρευνας & Εκπαίδευσης της Κλινικής Καθηγητού κ. Παναγιώτη Παπαγγελόπουλου.

Α’ Ορθοπαιδική Κλινική

Η Α’ Ορθοπαιδική Κλινική της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών είναι η αρχαιότερη Πανεπιστημιακή Ορθοπαιδική Κλινική της Ελλάδας και λειτουργεί στο Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο ‘Αττικόν’ υπό την διεύθυνση του Kαθηγητή κ. Παναγιώτη Παπαγγελόπουλου.

Έχει αναπτύξει 12 εξειδικευμένες Κλινικές μονάδες μεταξύ των οποίων και τη μονάδα Παθήσεων Σπονδυλικής Στήλης.

Η κύρια εκπαιδευτική και ερευνητική μονάδα της Α’ Ορθοπαιδικής Κλινικής είναι το Ορθοπαιδικό Κέντρο Έρευνας και Εκπαίδευσης ‘Παναγιώτης Ν. Σουκάκος’, που επίσης δραστηριοποιείται στο ΠΓΝ ‘ΑΤΤΙΚΟΝ’ και παρέχει υψηλού επιπέδου εκπαίδευση σε φοιτητές, ιατρούς και άλλους λειτουργούς υγείας, ενώ παράλληλα εκπονεί πρωτότυπα ερευνητικά προγράμματα με σκοπό την ανύψωση της Ορθοπαιδικής επιστήμης στη χώρα μας.

Πηγές: www.iatronet.gr

Επικίνδυνες οι πολλές κεφαλιές.

Αποδείξεις ότι οι αλλεπάλληλες κεφαλιές προκαλούν τραυματισμούς στον εγκέφαλο βρήκαν αμερικανοί επιστήμονες, οι οποίοι υπέβαλλαν σε μια εξελιγμένη μορφή μαγνητικής τομογραφίας 32 ερασιτέχνες ποδοσφαιριστές.

Η εξέταση αποκάλυψε ενδείξεις τραυματισμού παρόμοιες με αυτές που παρατηρούνται σε ανθρώπους που έχουν πάθει εγκεφαλική διάσειση.

Οι ενδείξεις αυτές ανιχνεύθηκαν σε όσους εθελοντές έκαναν πάνω από 1.000 κεφαλιές τον χρόνο, αλλά οι ερευνητές λένε πως επειδή η μελέτη τους συμπεριέλαβε μικρό αριθμό εθελοντών, δεν είναι βέβαιο πως όντως ισχύει αυτό το «όριο ασφαλείας».

Όπως είπε στο ετήσιο συνέδριο της Ακτινολογικής Εταιρείας της Βορείου Αμερικής (RSNA) ο δρ Μάικλ Λίπτον, από το Ιατρικό Κέντρο Μοντεφιόρε, αν και οι μπάλες του ποδοσφαίρου είναι πλέον πολύ πιο ελαφριές από εκείνες που χρησιμοποιούνταν την δεκαετία του ’60 ή του ’70, εξακολουθούν να χτυπούν πολύ δυνατά τους παίκτες.

Μετά από μια δυνατή κλωτσιά στη διάρκεια ενός ερασιτεχνικού αγώνα, η μπάλα μπορεί να κινηθεί με ταχύτητα σχεδόν 55 χιλιομέτρων την ώρα, ενώ όταν την κλωτσιά δίνουν επαγγελματίες παίκτες η ταχύτητα διπλασιάζεται.

Μπροστά και πάνω

Ο δρ Λίπτον και οι συνεργάτες του θέλησαν να διαπιστώσουν τι επιπτώσεις μπορεί να έχει το συνεχές χτύπημα του κεφαλιού από μία μπάλα.

Έτσι, χρησιμοποίησαν έναν εξελιγμένο τύπο μαγνητικής τομογραφίας που λέγεται απεικόνιση του τανυστή διάχυσης(Diffusion Tensor Imaging - DTI) και είναι κατάλληλη για τον έλεγχο των νεύρων και του εγκεφαλικού ιστού.

Οι 32 εθελοντές που υποβλήθηκαν σε αυτή την τομογραφία, απάντησαν επίσης σε ερωτήματα για το πόσο συχνά έκαναν κεφαλιές στη διάρκεια της προπόνησης και των φιλικών ματς.

Όπως διαπιστώθηκε, όσοι έκαναν όλη την ώρα κεφαλιές είχαν εμφανείς ενδείξεις ήπιου τραυματισμού του εγκεφάλου στις τομογραφίες τους, με τις βλάβες να εστιάζονται σε πέντε περιοχές του προσθίου τμήματος του εγκεφάλου και προς την κορυφή του κεφαλιού.

Οι περιοχές αυτές σχετίζονται με λειτουργίες όπως η προσοχή, η μνήμη, η εκτελεστική λειτουργικότητα και ανώτερες οπτικές λειτουργίες.

Αθροιστική επίδραση

Οι ερευνητές του Μοντεφιόρε, το οποίο είναι το πανεπιστημιακό νοσοκομείο του Κολεγίου Ιατρικής Άλμπερτ Άινσταϊν, στη Νέα Υόρκη, πιστεύουν πως οι εγκεφαλικές βλάβες είναι αθροιστικές.

«Μία κεφαλιά δεν είναι τόσο δυνατή ώστε να κοπούν οι νευρικές ίνες στον εγκέφαλο», είπε ο δρ Λίπτον. «Με τις επαναλαμβανόμενες κεφαλιές όμως, φαίνεται πως ενεργοποιείται μια αλληλουχία διεργασιών στον εγκέφαλο, η οποία οδηγεί τελικά στην εκφύλιση των κυττάρων του».

Οι εθελοντές με τις ενδείξεις ήπιου τραυματισμού του εγκεφάλου είχαν και τις χειρότερες επιδόσεις σε τεστ νοητικών δεξιοτήτων, όπως η οπτική μνήμη και οι χρόνοι αντίδρασης.

Οι βλάβες εντοπίστηκαν μόνον σε όσους έκαναν πάνω από 1.000 κεφαλιές τον χρόνο. «Αν και αυτές μοιάζουν πολλές, αντιστοιχούν σε περίπου 20 κεφαλιές την εβδομάδα για έναν άνθρωπο που παίζει συστηματικά μπάλα», είπε ο δρ Λίπτον.

Και επεσήμανε πως πρέπει να γίνουν περαιτέρω μελέτες, για να επιβεβαιωθεί εάν όντως είναι ασφαλείς όσοι κάνουν λιγότερες κεφαλιές από αυτές.

Πηγή : Web Only, www.tanea.gr

Το ψάρι απομακρύνει τον κίνδυνο εμφάνισης Alzheimer.

Η κατανάλωση ψαριού μπορεί ενδεχομένως να διατηρήσει τον εγκέφαλο υγιή και να μειώσει τον κίνδυνο εμφάνισης της νόσου Alzheimer, αναφέρει νέα έρευνα.

Στην έρευνα, άνθρωποι που κατανάλωναν ψητά ή βραστά ψάρια τουλάχιστον μια φορά την εβδομάδα, είχαν μεγαλύτερο όγκο φαιάς ουσίας σε περιοχές του εγκεφάλου που συνδέονται με τη μνήμη και τη μάθηση. Επιπλέον, άνθρωποι με μεγαλύτερο όγκο σε αυτές τις περιοχές μείωσαν τον κίνδυνο εμφάνισης Alzheimer κατά 5 φορές σε διάστημα 5 ετών.

Αντίθετα, άνθρωποι που κατανάλωναν τηγανιτά ψάρια δεν είχαν προστασία έναντι του Alzheimer.

Τα ευρήματα υποδεικνύουν ότι επιλογές του τρόπου ζωής μπορούν να εμποδίσουν τη νόσο Alzheimer, δήλωσε ο ερευνητής Dr. Cyrus Raji, από το πανεπιστήμιο του Pittsburgh.

Ενώ άλλες έρευνες συνέδεσαν την κατανάλωση ψαριού με χαμηλότερο κίνδυνο εμφάνισης της νόσου Alzheimer, η νέα έρευνα είναι η πρώτη που εξετάζει την επίδραση της κατανάλωσης ψαριού στην πραγματική δομή του εγκεφάλου, δήλωσε ο Raji.

Η έρευνα παρουσιάστηκε σήμερα στο ετήσιο συνέδριο της Ένωσης Ακτινοθεραπευτών βόρειας Αμερικής, στο Σικάγο. Περιέλαβε 260 ανθρώπους που απάντησαν σε ερωτήσεις για την εβδομαδιαία κατανάλωση ψαριού και υποβλήθηκαν σε μαγνητική τομογραφία 10 χρόνια αργότερα.

Άνθρωποι με μεγαλύτερο όγκο φαιάς ουσίας σε διάφορες περιοχές του εγκεφάλου ήταν λιγότερο πιθανό να εμφανίζουν νόσο Alzheimer ή ελαφρά νοητική εξασθένηση.

Η σχέση παρέμενε ακόμα και όταν οι ερευνητές έλαβαν υπόψη παράγοντες που θα μπορούσαν να επηρεάσουν τον κίνδυνο ενός ανθρώπου για τη νόσο, όπως ηλικία, φύλο και σωματική δραστηριότητα.

Η φαιά ουσία είναι σημαντική για την ικανότητα του εγκεφάλου να λειτουργεί και οι μειώσεις στον όγκο της φαιάς ουσίας υποδεικνύουν ότι ο εγκέφαλος συρρικνώνεται, δήλωσε ο Raji.

Ο ερευνητής σημειώνει ότι το ψάρι περιέχει ωμέγα-3 λιπαρά οξέα που μπορεί να ωφελούν τον εγκέφαλο και να προστατεύουν από τη νόσο Alzheimer. Τα ωμέγα-3 λιπαρά βελτιώνουν τη ροή αίματος στον εγκέφαλο, που με τη σειρά της παρέχει περισσότερο οξυγόνο και θρεπτικές ουσίες στους νευρώνες. Επιπλέον, τα ωμέγα-3 μειώνουν τη φλεγμονή στον εγκέφαλο και μπορούν να προστατεύσουν έναντι της συσσώρευσης των αμυλοειδών πλακών που εκτιμάται ότι αποτελούν αιτία της νόσου.

Οι ερευνητές δήλωσαν ότι είναι πιθανό άλλοι παράγοντες του τρόπου ζωής, εκτός από αυτούς που ελήφθησαν υπόψη στην έρευνα- όπως κοινωνικοοικονομικοί παράγοντες- να συνέβαλαν στον χαμηλότερο κίνδυνο της νόσου που εμφάνισαν ορισμένοι άνθρωποι.

Σε πρόσφατη έκθεση, το National Institutes of Health, στις ΗΠΑ, επισκόπησε στοιχεία σχετικά με παράγοντες κινδύνου για τη νόσο Alzheimer, και κατέληξε ότι οι μέχρι τώρα ενδείξεις είναι ανεπαρκείς για να στηρίξουμε ότι οποιαδήποτε τροποποίηση των παραγόντων κινδύνου όπως η διατροφή, επηρεάζει την εμφάνιση της νόσου.

Χρειάζεται περαιτέρω έρευνα για να επιβεβαιωθούν τα αποτελέσματα, σύμφωνα με την έρευνα.

Πηγές: www.iatronet.gr

Απελευθερώθηκαν στη φύση «μεταλλαγμένα» κουνούπια.

Λονδίνο - Κουνούπια που είχαν τροποποιηθεί γενετικά στο εργαστήριο απελευθερώθηκαν για πρώτη φορά στο φυσικό περιβάλλον, στο πλαίσιο μελέτης μικρής κλίμακας για την καταπολέμηση του δάγγειου πυρετού στην Καραϊβική. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η προσέγγιση αυτή μπορεί πράγματι να μειώνει τους πληθυσμούς των επικίνδυνων εντόμων.

Όπως και η ελονοσία, ο δάγγειος πυρετός μεταδίδεται από τα τσιμπήματα μολυσμένων κουνουπιών -συνήθως κουνούπια του είδουςAedes aegypti, το οποίο απαντάται και στην Ελλάδα.

Δεδομένου ότι μέχρι σήμερα δεν υπάρχει αποτελεσματική μέθοδος πρόληψης και θεραπείας για την ιογενή ασθένεια, επιδημιολόγοι, εντομολόγοι και γενετιστές φλερτάρουν εδώ και χρόνια με την ιδέα της απελευθέρωσης γενετικά τροποποιημένων κουνουπιών, σχεδιασμένων να μειώνουν τους πληθυσμούς του εντόμου.

Τέτοια «μεταλλαγμένα» αρσενικά κουνούπια έχουν δημιουργηθεί σε αρκετά εργαστήρια, μέχρι σήμερα όμως κανείς δεν γνώριζε αν τα έντομα αυτά θα επιβίωναν στο περιβάλλον και θα κατάφερναν να ζευγαρώσουν με κανονικά κουνούπια, ώστε να φέρουν το επιθυμητό αποτέλεσμα.

Τώρα, ερευνητές από τη Βρετανία αναφέρουν ότι δοκίμασαν αυτή την προσέγγιση σε μια μικρή έκταση του νησιού Γκραντ Κέιμαν.

«Δείξαμε ότι τα γενετικά τροποποιημένα αρσενικά κουνούπια, τα οποία απελευθερώθηκαν σε μια έκταση δέκα εκταρίων [100 στρεμμάτων] σε μια περίοδο τεσσάρων εβδομάδων, ζευγάρωσαν επιτυχώς με άγρια θηλυκά και γονιμοποίησαν τα αβγά τους» αναφέρει στο Nature Biotechnology η ομάδα του Λουκ Άλφεϊ του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης.

«Τα ευρήματα υποδηλώνουν ότι είναι εφικτός ο έλεγχος του δάγγειου πυρετού με τη χρήση αυτής της τεχνολογίας για την καταστολή των πληθυσμών του A. aegypti στο ανοιχτό πεδίο» γράφουν στη δημοσίευσή τους οι ερευνητές.

Τα «μεταλλαγμένα» κουνούπια δημιουργήθηκαν στα εργαστήρια της Oxitec Limited, μιας εταιρείας που ίδρυσαν ερευνητές του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης.

Στόχος του πειράματος ήταν να «σαμποτάρει» την αναπαραγωγή των εντόμων.

Σε αντίθεση όμως με προηγούμενες προσπάθειες, οι οποίες βασίζονταν σε εντελώς στείρα γενετικά τροποποιημένα αρσενικά έντομα, τα αρσενικά κουνούπια της Oxitec Limited μπορούν να ζευγαρώνουν και να αποκτούν απογόνους.

Οι απόγονοι αυτοί όμως πεθαίνουν πριν φτάσουν στην αναπαραγωγική ηλικία, περιορίζοντας έτσι την αύξηση του πληθυσμού.

Πηγές: www.pathfinder.gr

Στέλνουν SMS… κοιμισμένοι!

Το στρες της καθημερινής ζωής έχει οδηγήσει σε ένα νέο, περίεργο φαινόμενο: την αποστολή μηνυμάτων απ’ το κινητό την ώρα του… ύπνου, σύμφωνα με αυστραλούς επιστήμονες.

Οι πάσχοντες από αυτή την σπάνια διαταραχή, στέλνουν ασυνάρτητα μηνύματα στους συγγενείς και στους φίλους, αγνοώντας παντελώς ότι το κάνουν.

Ο ειδικός σε θέματα ύπνου δρ Ντέιβιντ Κάνινγκτον, από το Κέντρο Διαταραχών Ύπνου της Μελβούρνης, δήλωσε ότι αρκετοί ασθενείς του ανέφεραν ότι τους έχει συμβεί αυτό – και τους συνέστησε να αφήνουν το κινητό μακριά από το υπνοδωμάτιό τους.

«Τελικά, όλα είναι πιθανά», είπε. «Το είδαμε κι αυτό. Ασφαλώς είναι σπάνιο φαινόμενο, αλλά είναι πιθανό να αυξηθεί στο μέλλον».

Για ευνόητους λόγους, κλινικές μελέτες για την αποστολή SMS στη διάρκεια του ύπνου, δεν υπάρχουν. Όμως το 2008 αναφέρθηκε ένα παρόμοιο φαινόμενο: η αποστολή email την ώρα του ύπνου.

Επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο του Τολέδο ανέφεραν την περίπτωση μιας 44χρονης γυναίκας, η οποία έστελνε email την ώρα που κοιμόταν ήσυχα στο κρεβάτι της!

Και email…

Ο δρ Κάνινγκτον λέει ότι η αποστολή των… κοιμισμένων email είναι πιο συχνό φαινόμενο και είναι πιθανό να έχει επιβλαβείς συνέπειες για την ζωή των πασχόντων.

«Τα email μπορεί να αποσταλούν σε συνεργάτες ή προϊσταμένους στη δουλειά, με απρόβλεπτες συνέπειες», τόνισε. «Αντιθέτως, τα SMS είναι πιθανότερο να σταλούν σε φίλους και συγγενείς, οπότε μπορεί να μην δημιουργήσουν πρόβλημα».

Για τους ειδικούς, η διαφοροποίηση αυτή είναι εύλογη, αφού email αποστέλλονται συχνότερα για επαγγελματικούς λόγους, ενώ τα SMS είναι πιο «προσωπική» υπόθεση.

Ο δρ Κάνινγκτον εκτιμά ότι η αποστολή SMS την ώρα του ύπνου αποτελεί παρενέργεια του πολυάσχολου τρόπου ζωής μας, αλλά και του ότι για πολλούς – κυρίως νέους – το κινητό αποτελεί πλέον… προέκταση του χεριού τους.

«Τα γραπτά μηνύματα αποστέλλονται οποιαδήποτε ώρα της μέρας και της νύχτας, και ολοένα περισσότερος κόσμος περνάει ώρες ολόκληρες ασχολούμενος με το κινητό του – είτε για να μιλήσει είτε για να στείλει SMS ή για να βγάλει φωτογραφίες, να μπει στο Ίντερνετ, να ακούσει μουσική και να ασχοληθεί με τις αναρίθμητες εφαρμογές των smartphones», εξήγησε.

Και επειδή δεν έχει άδικο, είναι προφανές ότι δεν θέλει και πολύ για να αρχίσει κανείς να μπερδεύει τον ύπνο με τον ξύπνιό του…

Πηγή : Web Only, www.tanea.gr